Zaimki

 

BŁYSKAWICZNA POWTÓRKA!!!

FLEKSJA

Części mowy

Czasowniki

Imiesłowy

Rzeczowniki

Przymiotniki

Zaimki

Liczebniki

Przysłówki

Przyimki

Spójniki

Wykrzykniki

Partykuły

Pułapki ortograficzne

SŁOWOTWÓRSTWO

Wyraz podstawowy i pochodny

Rodzina wyrazów, oboczności

Wyrazy złożone

Neologizmy

BIBLIOGRAFIA

Zaimki to wyrazy zastępujące wszystkie wyrazy samodzielne oprócz czasowników, np.

zamiast rzeczownika kolega - zaimek on

zamiast przymiotnika wysoki - zaimek taki

zamiast liczebnika osiem - zaimek tyle

zamiast przysłówka wysoko - zaimek jak?

Cechą zaimków jest wskazywanie.

Podział zaimków

Ze względu na to, jaką zastępują część mowy:

rzeczowne, np. ja, ty, on, my, nikt, nic. Są odmienne - tak jak rzeczowniki

przymiotne, np. jaki, taki, który, czyj, ten. Są odmienne - tak jak przymiotniki

liczebne, np. ile, tyle. Są odmienne - tak jak liczebniki

przysłowne, np. tak, jak, tam, gdzie. Zaimki przysłowne nie odmieniają się

Ze względu na znaczenie:

osobowe: ja, ty, on, ona, ono, my, wy, oni, one,

dzierżawcze, np. mój, twój, swój, nasz, wasz

zwrotny: się (sobie, sobą)

pytające, np. kto? co? który? jaki?

wskazujące, np. ten, tamten, ów, tu, ta, to

względne, np. kto, co, który, jaki; takie jak pytające, ale nie stawiamy po nich znaku zapytania

nieokreślone, np. ktoś, coś, gdzieś, kiedyś, ileś, cokolwiek

przeczące, np. nikt, nic, nijak, niczyj, nigdy, żaden,

upowszechniające, np. wszystko, wszyscy, zawsze, każdy

Zaimki odgrywają ważną rolę w komunikowaniu się. Trzeba jednak posługiwać się nimi oszczędnie, aby wypowiedź była jasna. W zdaniu pełnią funkcję podmiotu, orzeczenia, przydawki, a zaimki przysłowne - okolicznika.

 Back Next

Up

 

 

FONETYKA

Alfabet

Głoska czy litera?

Głoski

Akcent i intonacja

Upodobnienia

Narządy mowy

Sylaba

SKŁADNIA

Wypowiedzenia

Rodzaje zdań

Zdania pojedyncze

Części zdania

Podmiot

Orzeczenie

Przydawka

Dopełnienie

Okolicznik

Związki składniowe

Zdania złożone współrzędnie

Zdania złożone podrzędnie

 

Autor: Joanna Weronika Raczyńska